`Η παιδεία, καθάπερ ευδαίμων χώρα

`Η παιδεία, καθάπερ ευδαίμων χώρα, πάντα τ` αγαθά φέρει`, που σημαίνει: `Όπως ακριβώς μια εύφορη χώρα, έτσι κι η παιδεία μας φέρνει όλα τα εν γένει καλά`.

Στο Παπαδιαμαντικό σύμπαν επωάζονται, εκφράζονται και δοκιμάζονται ο κόσμος των ταπεινών, το «είναι» και όχι το «έχειν» ή το «φαίνεσθαι», ο ασύνορος ορίζοντας της νοσταλγίας μας.

"Τα γράμματα είναι από τις πιο ευγενικές ασκήσεις κι από τους πιο υψηλούς πόθους του ανθρώπου. Η παιδεία είναι ο κυβερνήτης του βίου. Κι επειδή οι αρχές αυτές είναι αληθινές, πρέπει να μην ξεχνούμε πως υπάρχει μια καλή παιδεία εκείνη που ελευθερώνει και βοηθά τον άνθρωπο να ολοκληρωθεί σύμφωνα με τον εαυτό του και μια κακή παιδεία εκείνη που διαστρέφει και αποστεγνώνει και είναι μια βιομηχανία που παράγει τους ψευτομορφωμένους και τους νεόπλουτους της μάθησης, που έχουν την ίδια κίβδηλη ευγένεια με τους νεόπλουτους του χρήματος".

Γιώργος Σεφέρης

Η μόρφωση δεν προέρχεται από την πολυμάθεια που πιθανόν να έχει, αλλά κατά πόσον έχει απαλλαγεί από τα πάθη του (σημείωση: Οι αρχαίοι, το να έχει διαβάσει κανείς πολλά βιβλία και να έχει πχ πάρει χαρτί πανεπιστημίου το ονομάζανε «πολυμάθεια». Μόρφωση ονομάζανε την διαδικασία που υποβάλανε τον εαυτό τους κάποιοι που από την κατάσταση της αμορφωσιάς να γίνουν Μορφωμένοι, δηλ να μορφοποιήσουν τον πνευματικό εαυτό τους από ζώο σε άνθρωπο)

Πυθαγόρας

Αληθινές Απολαύσεις

'Τό δέ περί τήν αρετήν φιλοπονείν καί σωφρόνως τόν αυτού βίον οικονομείν αεί τάς τέρψεις ειλικρινείς καί βεβαιοτέρας αποδίδωσι'. Η διαρκή και επίμονη ενασχόληση με την αρετή και η τακτοποίηση του βίου με σύνεση,προσφέρει πάντοτε τις πιο αληθινές και τις πιο σταθερές απολαύσεις. Αυτός που δεν θυμάται και δεν σκέφτεται τον Θεό, κρατάει μίσος κατά του πλησίον. Αντίθετα όποιος θυμάται τον Θεό, δεν μνησικακεί και αγαπάει κάθε άνθρωπο. Όποιος βοηθάει τον αδικούμενο έχει σύμμαχο τον Θεό. Όποιος βοηθάει τον πλησίον, τον βοηθάει ο Θεός. Όποιος κατηγορεί τον αδελφό του, τον αποστρέφεται ο Θεός. Εκείνος που ελεεί τον αδελφό του κρυφά, δείχνει φανερά στον θεό τη δύναμη της αγάπης του. Αυτός που κάνει παρατηρήσεις στον αδελφό του μπροστά στους άλλους, πραγματικά τον εξουθενώνει και τον εμπαίζει. Όποιος ενδιαφέρεται για την ψυχική υγεία του άλλου, φροντίζει πάντοτε να γίνει αυτό με αγάπη. Το ίδιο κάνει και ο Θεός. Δοκιμάζει τον άνθρωπο πάντε με αγάπη, προκειμένου να θεραπευθεί η έμψυχη εικόνα Του. Γιατί δεν παιδεύει τον άνθρωπο για να τον εκδικηθεί για τις αμαρτίες του, αλλά για να τον γιατρέψει. Όσο ο άνθρωπος τελειοποιείται στην αρετή, τόσο περισσότερο πλησιάζει τον Θεό και Τον ακολουθεί. Όπως όταν ρίχνει κανείς ξερά ξύλα στη φωτιά, αυτή δύσκολα σβήνει, έτσι κι αυτός που αγαπάει αληθινά τον Θεό, η αγάπη του όλο και αυξάνει, όσο προοδεύει στην αρετή. Μη ζητήσεις ποτέ να καταλάβεις τους λόγους των θείων μυστηρίων, που περιέχονται στις Αγίες Γραφές, χωρίς προηγουμένως να προσευχηθείς θερμά στον Θεό. Το κλειδί που θα καταλάβουμε τα θεία νοήματα είναι η προσευχή.

Η ερωτική πράξη είναι καθαρά ένα ψυχικό φαινόμενο

Η ερωτική πράξη είναι καθαρά ένα ψυχικό φαινόμενο. Όπως η αναμαρτησία είναι η φυσική απόρροια της αγάπης του Θεού, έτσι και η ερωτική πράξη είναι η φυσική απόρροια της αγάπης στο Ζευγάρι. Η ερωτική πράξη καλλιεργεί την αγάπη στο ζευγάρι. Η αγάπη στο ζευγάρι καλλιεργεί την αγάπη στον Θεό. Η ερωτική πράξη πρέπει να γίνεται ελευθέρως και αβιάστως, και η κένωση πρέπει να είναι αμοιβαία. Το κύριο χαρακτηριστικό πρέπει να είναι η θυσία και η προσφορά. Άλλο πράγμα είναι η απλωτική φορά και άλλο πράγμα η εγωκεντρική συσπείρωση και η αρπαγή. Η φυσική ηδονή δεν βρίσκεται στην κατάκτηση και στην αρπαγή, αλλά στην κένωση. Όπως απλά και φυσικά τοποθέτησε ο Θεός τα πράγματα και αυτά εξελίσσονται, έτσι πρέπει και εμείς να ακολουθούμε τη φυσική τους φορά, την πορεία τους, για να καλλιεργούμε σιγά - σιγά την ενότητα και την αγάπη. 

Η ερωτική πράξη δεν απομονώνεται απο την όλη σχέση. Είναι οργανικά συνδεδεμένη με όλα τα στοιχεία που απαρτίζουν την όλη σχέση. Είναι μια συγκεκριμένη λειτουργία, του όλου ανθρώπου, με έναν συγκεκριμένο σκοπό, δοσμένο απο τον Θεό. 

 Ζώντας λοιπόν, ο άνθρωπος ελεύθερος, έκανε κακή χρήση της ελευθρείας του με αποτέλεσμα την πτώση του. Βλέποντας ο Θεός τα αποτελέσματα της πτώσης τρέχει να βοηθήσει το πλάσμα του. Μαζί με άλλα μέτρα, χρησιμοποιεί ο Θεός τους περιορισμούς. Ο Θεός θέτει όρια, Θέτει φραγμούς. Με απόλυτο σεβασμό στο αυτεξούσιο του ανθρώπου, οριοθετεί τις περιοχές δράσης του. Τα όρια αυτά έχουν παιδαγωνικό χαρακτήρα, συγκρατούν και ασφαλίζουν το ατίθασο πλάσμα του. 

Η Εύα βγάζει συνεχώς τον Αδάμ απο τη μοναξιά του. Η Εύα προκαλεί μόνιμα την έξοδο του Αδάμ απο τον εαυτό του. 

Η Ύπαρξη της γυναίκας ως πλησίον και ως συνάνθρωπος συντελεί στην αυτοσυνειδησία του άνδρα, στο να φανερωθεί ο άνδρας, διότι η γυναίκα είναι η φανέρωση του άνδρα, η έξοδός του.

Ο άνθρωπος γνωρίζει τον εαυτό του και αποκτά συνείδηση αυτού αλλά και της προσωπικής του ταυτότητας, "βλέπει" δηλαδή ποιος και τι είναι, μόνο μέσα σε σχέση αναφοράς με το συνάνθρωπο, σε κοινωνία προσώπων. Έτσι ο Αδάμ στη θέα της Εύας "είδε τον εαυτό του. 

Και μόνον με αυτό τον τρόπο δυνατεί κάποιος να "δει" τον Θεό ως σκοπό και προορισμό του. 

Ο άνθρωπος βρίσκεται όπου αγαπά. Και όπου αγαπά δίνει και δίνεται, δωρίζει και δωρίζεται.

Οδηγοί Τυφλοί

Εσείς που αναλάβατε να κυβερνήσετε αυτό το λαό, είστε οι πιο ακατάλληλοι! Οι δούλοι των παθών δεν μπορούν αν γίνουν κυβερνήτες των λαών. Είστε τυφλοί, τυφλοί στην ψυχή, απείρως χειρότεροι απο τους τυφλούς που τρία χρόνια τώρα θεραπεύω. Και ενώ η τύφλωσί σας είναι τέτοια που δε μπορείτε να διακρίνετε το φως απ' το σκοτάδι και την αλήθεια απ' το ψέμα, έχετε την αναίδεια να λέτε πως βλέπετε. Γι' αυτό, ενώ όλοι οι τυφλοί θα θεραπευθούν, εσείς θα μείνετε τυφλοί. Θα κυλιέστε στο έρεβος, και θα παρασύρετε και πολλούς άλλους ακόμη στα σκότη. Σεις θα καταστρέψετε το λαό μου. "Ουαί υμίν, οδηγοί τυφλοί..."

• κι εσείς οι επιστήμονες, που στα εργαστήριά σας οι φονείς των λαών βρίσκουν το μεγαλύτερο σύμμαχο, είστε τυφλοί! Εσείς είστε οι κυρίως υπεύθυνοι του παγκοσμίου δράματος.
• κ' εσείς οι κοινωνιολόγοι, που καταρτίζετε σχέδια επι σχεδίων για την αναβάθμιση της ζωής και όμως οι κοινωνίες αναστενάζουν
• κι εσείς οι διπλωμάτες και οι πολιτικοί, που έχετε στα χείλη την "ειρήνη" αλλά στα βάθη της καρδιάς σας σχεδιάζετε πολέμους και ακονίζετε, τα μαχαίρια σας, για να σφάξετε λαούς.
• Αλλά....για να είμαστε δίκαιοι, έχουν και οι λαοί τεράστιο μερίδιο ενοχής, διότι, παρασυρόμενοι απο απατηλά συνθήματα, δεν εκλέγουν εκείνους που λόγω ήθους και αρετής αξίζει να κυβερνούν τους λαούς, εκλέγουν δημαγωγούς, διεθνείς απατεώνες και εγκληματίες, δούλους παθών και ελαττωμάτων που υπόσχονται παράδεισο και δίνουν κόλαση και οδηγούν τους λαούς στην ομαδική αγχόνη. 

Οι ισχυροί της γής, συνέρχονται σε συνέδρια για να διαλύσουν τάχα τα σκοτάδια και όμως η ανθρωπότης, αντί να δει φώς, βυθίζεται περισσότερο στο σκοτάδι. 

"Ουαί υμίν, οδηγοί τυφλοί..."

...........

Ενώ οι άπιστοι, παρ' όλα τα φώτα της επιστήμης τους, θα σκοντάφτουν και σαν τυφλοί μέσ' στο μεσημέρι θα ψηλαφούν,  οι ταπεινοί και καταφρονημένοι, αυτοί δηλαδή που γνώρισαν και αγάπησαν τον Ιησούν, θα είναι ¨Οι μόνοι αληθινά Βλέποντες"!

Επίσκοπος Αυγουστίνος

«Ό,τι από την Ελλάδα μ’ εμποδίζει να σκεφτώ τον Ελληνισμό, ας καταστραφεί»

 Ο έλληνας ποιητής γράφει σαν να είναι σήμερα

Στὸ μεταξὺ ἡ Ἑλλάδα ταξιδεύει ὁλοένα ταξιδεύει
κι ἂν «ὁρῶμεν ἀνθοῦν πέλαγος Αἰγαῖον νεκροῖς»
εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ θέλησαν νὰ πιάσουν τὸ μεγάλο καράβι μὲ τὸ κολύμπι...

ChronoCon "First Light" HDR – HD Timelapse from Pentalunex Team on Vimeo.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1936. ΟΙΚΙΑ ΦΛΩΡΟΥ, ΑΙΓΙΝΑ. 
Όσο προχωρεί ο καιρός και τα γεγονότα, ζω ολοένα με το εντονότατο συναίσθημα πως δεν είμαστε στην Ελλάδα, πως αυτό το κατασκεύασμα που τόσο σπουδαίοι και ποικίλοι απεικονίζουν καθημερινά δεν είναι ο τόπος μας αλλά ένας εφιάλτης με ελάχιστα φωτεινά διαλείμματα, γεμάτα μια πολύ βαριά νοσταλγία. Να νοσταλγείς τον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτα δεν είναι πιο πικρό. Ωστόσο νομίζω πως αυτό το συναίσθημα, συνειδητό ή όχι -αδιάφορο, χαραχτηρίζει όσους από τους ανθρώπους μας των εκατό τόσων τελευταίων χρόνων αξίζει να τους λογαριάσει κανείς. Οι μεγάλοι κολυμπητάδες, που αγωνίστηκαν, όσο κρατούσαν τα μπράτσα τους, να φτάσουν και να ιδούνε από πιο κοντά αυτό το σκληρό νησί του Αιόλου, την άλλη Ελλάδα.

ΤΕΤΑΡΤΗ, 5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1938, ΑΘΗΝΑ. 
Ο τόπος αυτός που μας πληγώνει, που μας εξευτελίζει. Η Ελλάδα γίνεται δευτερεύουσα υπόθεση, όταν συλλογίζεται κανείς τον Ελληνισμό. Ό,τι από την Ελλάδα μ’ εμποδίζει να σκεφτώ τον Ελληνισμό, ας καταστραφεί. Αν ήταν δίκαιο να μεγαλώσει ο τόπος αυτός, δεν ήταν για να έχουμε περισσότερους βουλευτές, νομάρχες ή χωροφύλακες· ήταν για να μπορέσει ν’ αναπτυχθεί σε μια γωνιά της γης ο Ελληνισμός -αυτή η ιδέα της ανθρώπινης αξιοσύνης και της ελευθερίας, όχι αυτή η αρχαιολογική ιδέα.

Δεν πιστεύω σ’ αυτούς τους ανθρώπους που φλυαρούν, ή στους άλλους που δεν ξέρουν τι κάνουν· δεν εννοώ να βουλιάξω μέσα στην απερίγραπτη μιζέρια των χαρακτήρων -πιστεύω σε δυο-τρεις ιδέες που προχωρούν, και τώρα ακόμη, ύστερ’ από χιλιάδες χρόνια, σ’ αυτή τη γλώσσα. Γι’ αυτές τις δυο-τρεις ιδέες που πρέπει να ζήσουν εδώ, και μονάχα εδώ θα μπορούσαν να ζήσουν καθώς τις σκέπτομαι, υπομένω αυτή την αθλιότητα.

Γιώργος Σεφέρης, Μέρες Γ΄. 16 Απρίλη 1934 – 14 Δεκέμβρη 1940, Ίκαρος, Αθήνα 1984

.........υπομένω αυτή την αθλιότητα.

πηγή:http://www.doctv.gr/page.aspx?itemID=SPG2315

........ελπίζοντας σε Πράγματα ποὺ ἀλλάξαν τὴ μορφή μας

βαθύτερα ἀπ᾿ τὴ σκέψη καὶ περισσότερο δικά μας