"Οικονομία" του πόνου

Ο Θεός «οικονόμησε», δηλαδή σχεδίασε και πραγματοποίησε τη σωτηρία του ανθρώπου. Το σχέδιο αυτό του Θεού λέγεται «θεία οικονομία». Όλες οι επινοήσεις του ανθρώπου είναι για να μην "πονάει" και εκεί στηρίζεται η "παγκόσμια οικονομία"! ...γιατί δεν αντέχει την δυστυχία που ο ίδιος δημιουργεί. 

 ΩΡΙΩΝ

    α'

Συμβιβάστηκε με την πικρία ο κόσμος

Διάττοντα ψεύδη αφήσανε τα χείλια

Η νύχτα ελαφρωμένη

Από το θόρυβο και τη φροντίδα

Μέσα μας μετασχηματίζεται

Κι η καινούρια σιωπή της λάμπει αποκάλυψη

Βρίσκομε το κεφάλι μας στα χέρια του Θεού.

Η ζωή του Κυρίου, τα θαύματα, η διδασκαλία, το Πάθος και η Ανάστασή του είναι η δεύτερη φάση του θείου σχεδίου. Ο Κύριος είναι σωτήρας όχι ενός λαού, αλλ’ όλων των ανθρώπων (Λουκ. 3,6). Δεν ήρθε στη γη για να κρίνει, αλλά να σώσει το χαμένο πρόβατο, δηλαδή τον αποστάτη άνθρωπο. Ζητά από μας πίστη, μετάνοια, καλά έργα, αγάπη, αφοσίωση στο Θεό. Να είμαστε άγρυπνοι, αγωνιστές, ετοιμοπόλεμοι στο κακό και στα πάθη μας.

θα ανακαινιστεί η κτίση και θα μεταμορφωθεί ο άνθρωπος

Η Μεγάλη Παράκληση προς την Παναγία

Η Μεγάλη Παράκληση προς την Παναγία

Η "Μεγάλη Παράκληση" ή "Μέγας Παρακλητικός Κανόνας" είναι ένα εκπληκτικό μουσικό & ποιητικό έργο που έγραψε το 13ο αιώνα ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Θεόδωρος Β΄ Λάσκαρις.

Το έγραψε την εποχή που η Κωνσταντινούπολη ήταν υπόδουλη στους σταυροφόρους, γι' αυτό η έδρα του αυτοκράτορα ήταν στη Νίκαια της Μικράς Ασίας (στην πραγματικότητα υπήρχαν διάφορα ανεξάρτητα βασίλεια Βυζαντινών, που το βασίλειο της Νίκαιας ήταν το πιο σημαντικό, που τελικά πήρε και πίσω την Πόλη απ' τους σταυροφόρους το 1261).

Ο αυτοκράτορας Θεόδωρος ήταν επιληπτικός και στο έργο του φαίνεται και η αγωνία του για τα ποικίλα προβλήματά της ζωής του, αλλά και η ευγνωμοσύνη του για τη βοήθεια που του είχε ήδη προσφέρει η Παναγία.

Οι ορθόδοξοι χριστιανοί διαβάζουμε τη "Μεγάλη Παράκληση" (όπως και τη Μικρή) ως προσευχή προς την Παναγία, αλλά κάθε χρόνο το 15αύγουστο (1-14 Αυγούστου, δηλ. μέχρι τη γιορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου, που είναι 15 Αυγούστου) ψάλλονται οι δύο αυτές Παρακλησεις εναλλάξ στις εκκλησίες μας.Είναι μια σπουδαία πνευματική στιγμή του λαού μας, αλλά κι ένα μεγάλο πολιτισμικό γεγονός, όσο μεγάλο είναι και η τέλεση των Χαιρετισμών τη Μ. Σαρακοστή.

Ου σιωπήσωμεν ποτέ, Θεοτόκε, * τας δυναστείας σου λαλείν οι ανάξιοι, *

ΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑΣ

Πρώτος Νόμος

 Πάντοτε και αναπόφευκτα ο καθένας μας υποτιμά  τον αριθμό των ηλιθίων μέσα σε έναν πληθυσμό.

Δεύτερος Νόμος

 H πιθανότητα κάποιος να είναι ηλίθιος είναι ανεξάρτητη από κάθε άλλο χαρακτηριστικό αυτού του προσώπου.

Το ποσοστό των ηλίθιων είναι το ίδιο σε κάθε κοινωνική ομάδα ακόμα και  μεταξύ καθηγητών πανεπιστημίου αλλά επίσης ακόμα  και στους κατόχους Νόμπελ.

Τρίτος (χρυσός) Νόμος

 Ο νόμος υποθέτει, αν και δεν το αναφέρει ρητά, ότι τα ανθρώπινα όντα ανήκουν σε τέσσερις βασικές κατηγορίες: τουςανήμπορους ή φουκαράδες (the helpless Η), τους  ευφυείς (intelligent Ι), τους κακοποιούς ή  ληστές (bandit Β)  και τους ηλίθιους (stupid S) .

Ο ηλίθιος είναι όποιος προκαλεί ζημιά σε άλλον άνθρωπο ή σε ομάδα ανθρώπων χωρίς να ωφεληθεί ο ίδιος ή ακόμα έχοντας και προσωπική  ζημία.

Ο φουκαράς ωφελεί μεν τους άλλους, αλλά ζημιώνεται ο ίδιος γιατί οι άλλοι τον εκμεταλλεύονται.

Ο ευφυής με τις ενέργειές του ωφελεί τους άλλους και επίσης ωφελείται ο ίδιος.

O ληστής ζημιώνει τους άλλους για να ωφεληθεί ο ίδιος.

-Πιστεύετε πως τα εγγόνια μας θα δούνε καλύτερες μέρες; 

-Ξέρω κι εγώ; Είναι ικανά για όλα αυτά τα μαλακισμένα

Τέταρτος Νόμος

Τα μη ηλίθια άτομα  πάντοτε υποτιμούν τις ζημιογόνες δυνατότητες των ηλίθιων. Ξεχνούν ότι πάντα και παντού  ο συγχρωτισμός με ηλίθιους αποδεικνύεται ένα ηλίθιο λάθος.

Πέμπτος Νόμος

Οι πιο επικίνδυνοι άνθρωποι στον κόσμο είναι οι ηλίθιοι.

 Ένας ηλίθιος είναι πιο επικίνδυνος από ένα ληστή.

 Μάλιστα ο Τσιπόλα διατείνεται ότι οι ηλίθιοι είναι ομάδα πιο ισχυρή από τη Μαφία και το «στρατιωτικό - βιομηχανικό πλέγμα».

Ένας ιδανικός ληστής κερδίζει όσα  χάνει κάποιος άλλος οπότε η κοινωνία στο σύνολό της δεν είναι ούτε καλύτερα ούτε χειρότερα.

Αν όλα τα μέλη μιας κοινωνίας είναι ιδανικοί  ληστές η κοινωνία θα παραμείνει στάσιμη, αλλά δεν θα  δημιουργηθεί μεγάλη καταστροφή.

Αντίθετα όταν οι άνθρωποι είναι ηλίθιοι στην εργασία, το αποτέλεσμα  είναι εντελώς διαφορετικό γιατί προκαλούν ζημιές σε άλλα άτομα ενώ δεν έχουν αντίστοιχα  κέρδη  για δικό τους λογαριασμό. Έτσι, η κοινωνία στο σύνολό της γίνεται  φτωχή.

πηγή:Οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας (The Basic Laws of Human Stupidity 1976) που κυκλοφορεί  από τις εκδόσεις Κέδρος σε μετάφραση Γιάννου Πολυκανδριώτη.

 

Φίλοι μου προσέξτε να μη σας χωρίσει κανένας φόβος από μένα

«Μυσταγωγών σου, Κύριε, τους μαθητάς, εδίδασκες λέγων.

Ω φίλοι, οράτε, μηδείς υμάς χωρίσει μου φόβος" ει γαρ πάσχω, αλλ' υπέρ του κόσμου" Μη ουν σκανδαλίζεσθε εν εμοί" ου γαρ ήλθον διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι και δούναι την ψυχήν μου λύτρον υπερ του κόσμου.

Ει ουν υμείς φίλοι μου εστέ, εμέ μιμείσθε" ο θέλων πρώτος είναι έστω έσχατος" ο δεσπότης ως ο διάκονος" μείνατε εν εμοί, ίνα βότρυν φέρητε" εγω γάρ ειμι της ζωής η άμπελος».

  Φίλοι μου προσέξτε να μη σας χωρίσει κανένας φόβος από μένα.

Εάν πάσχω, πάσχω όχι εξ αδυναμίας,  αλλά εκουσίως για να σώσω τον κόσμο.

Μην κλονίζεσθε λοιπόν απέναντί μου διότι δεν ήλθα στη γη για να υπηρετηθώ και να δοξασθώ, αλλά για να δώσω τη ζωή μου ως λύτρον και να εξαγοράσω τον κόσμο εκ της αμαρτίας. 

Εάν λοιπόν είσθε φίλοι μου και με αγαπάτε,  εμένα να μιμήσθε,  το δικό μου παράδειγμα να ακολουθήτε.

Όποιος θέλει να είναι πρώτος κατά την τιμή, ας γίνει μετην ταπείνωσή του απένταντι των άλλων τελευταίος.

Ο κύριος, ο αφέντης ας γίνει όπως ο υπηρέτης.

Μείνετε δια της πίστεως ενωμένοι με εμένα για να φέρετε πλούσιο καρπό αρετής,  όπως το ωραίο και μεγάλο σταφύλι.  Εσείς είστε οι κλάδοι και εγώ είμαι η ρίζα,  η αληθινή κληματαριά,,  η οποία μεταδίδει στα κλαδιά τους ζωτικούς χυμούς.

 

Να θυμάσαι πάντοτε ότι ο Θεός θέλει την ψυχή σου αυτήν μόνη και ελεύθερη από κάθε δεσμό, για να την ενώσει με τον εαυτό του. Μόνον άφησέ τον να σε εκλέξει και μη τον εμποδίσεις με το ελεύθερο αυτεξούσιο που έχεις. Να κάθεσαι χωρίς να έχεις κανένα λογισμό για τον εαυτό σου, εκτός από εκείνον που πρέπει να αρέσεις τον Θεό, αναμένοντας να σε καλέσουν για να εργάζεσαι. Γιατί ο οικοδεσπότης ήδη βγήκε από το σπίτι του και ψάχνει να βρει εργάτες για το αμπέλι του, σύμφωνα με την παραβολή του Ευαγγελίου.

 

ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ Ο ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΣ
ΕΝΑΣ ΑΝΗΣΥΧΟΣ ΚΥΝΗΓΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

 

- Ποια είναι η φιλοσοφία σου; Τον ρωτά ο έπαρχος.

- Προσπάθησαν πολλές φιλοσοφίες να μάθω, αναπαύθηκα όμως στη Χριστιανική φιλοσοφία, έστω κι αν αυτή δεν αρέσει στους ψευδοδόξους, είναι η απάντηση του μάρτυρος.

Σ' ένα Χριστιανισμό που κάνει τη θεωρία πράξη, που την αγάπη, την ισότητα, την εγκράτεια, την αγνότητα, της αδελφοσύνη, δεν τα περιορίζει στη διδασκαλία, αλλά τα επεκτείνει και στη ζωή. Στον εφαρμοσμένο Χριστιανισμό βρήκε ο Ιουστίνος την αληθινή φιλοσοφία και την αφοβία μπροστά στο θάνατο. Ότι εθαύμαζε στη ζωή των Χριστιανών, το εφήρμοσε και ο ίδιος, δεν υπάρχει καλύτερη μέθοδος «φιλοσόφου βίου».

 

Η Επιλογή του εραστή μου

Ο κάθε άνθρωπος σε αυτή τη ζωή του είναι ελεύθερος να επιλέγει τον εραστή του, μαζί με τον οποίο θα ζήσει και στην επόμενη ζωή. Άρα ο Χριστός κανέναν άνθρωπο δεν τον παίρνει μαζί Του στον Παράδεισο, αλλά ούτε και τον στέλνει Εκείνος στην κόλαση. Ο καθένας λοιπόν από εμάς, για το που και πως θα ζήσει σε αυτή τη ζωή, αλλά και στην επόμενη, εξαρτάται από τις επιλογές του και τον εραστή που θα κάνει και όχι από τον Χριστό – Θεό.

Ο Χριστός είναι ο Πατέρας μας, ο Αδελφός μας, ο Φίλος μας, ο Εραστής της ψυχής μας. Αγάπησε Τον τρελά, γιατί και Αυτός μας αγάπησε πάρα πολύ. Αφού έδωσε και την ζωή Του για εμάς. Ποιος άλλος φίλος μας πέθανε για εμάς; Κανένας! Ο Χριστός μας όμως, αποδείχθηκε φίλος πραγματικός, εραστής τέλειος. Δεν μας πρόδωσε ποτέ, δεν μας εγκατέλειψε ούτε μια στιγμή. Μα και πως να το κάνει αυτό, αφού είναι ο Θεός της Αγάπης; Μόνο αγάπη έχει και αυτή σκορπά. Όταν αισθανθείς τον Χριστό σαν φίλο σου και εραστή σου, τότε η ψυχή σου θα είναι έτοιμη να του αφιερωθεί. Φυσικά τότε δεν φοβάται ο άνθρωπος τον Θεό, όπως κάποιοι ανόητοι Τον φοβούνται. Πως να φοβηθώ τον Φίλο, τον Πατέρα, τον Αδελφό, τον Εραστή της ψυχής μου; Φοβάται η τρέμει ο φίλος τον φίλο; Ο αγαπημένος τον αγαπημένο του, όταν οι σχέσεις τους είναι άριστες; Αλλά και γιατί να μην είναι άριστες, όταν τα σφάλματά μας, τα συγχωρεί αμέσως με την πρώτη μας συγνώμη;

Όποιος θέλει να γίνει χριστιανός, πρέπει πρώτα να γίνει ποιητής. Αυτό είναι! Πρέπει να πονάει. Ν΄ αγαπάει και να πονάει. Να πονάειςγι΄ αυτόν που αγαπάει. Η αγάπη κάνει κόπο για τον αγαπημένο. Όλη νύκτα τρέχει, αγρυπνεί, ματώνει τα πόδια, για να συναντηθεί με τον αγαπημένο. Κάνει θυσίες, δεν λογαριάζεις τίποτα, ούτε απειλές, ούτε δυσκολίες, εξαιτίας της αγάπης.

Γέροντος Πορφύριος 

Ναὶ ἀγαπημένη μου,
ἐμεῖς γι᾿ αὐτὰ τὰ λίγα κι ἁπλὰ πράγματα πολεμᾶμε
γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ χοῦμε μία πόρτα, ἕν᾿ ἄστρο, ἕνα σκαμνὶ
ἕνα χαρούμενο δρόμο τὸ πρωὶ
ἕνα ἤρεμο ὄνειρο τὸ βράδι.
Γιὰ νά ῾χουμε ἕναν ἔρωτα ποὺ νὰ μὴ μᾶς τὸν λερώνουν
ἕνα τραγούδι ποὺ νὰ μποροῦμε νὰ τραγουδᾶμε..