Ο Κακός Μου Εαυτός

για τον "κακό εαυτό" που όλοι κρύβουμε
και ίσως να μας αρέσει κατά βάθος
όταν κάνει την εμφάνισή του.

Περισσότερα: http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=News&file=article&sid=1492#ixzz1MYMPAvZG

Είναι κάτι μέρες σκοτεινές
που βγαίνει απ’ την κρυψώνα
και στοιχειώνει σώμα και μυαλό
σαν ανήμερο θεριό.
Να τον νικήσω δεν μπορώ
ν’ αντισταθώ αδυνατώ
ορμάει σα λαίλαπα καυτή
να σαρώσει ότι με κόπο έχει κτιστεί…
ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ… ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ
Ο ΚΑΚΟΣ ΜΟΥ ΕΑΥΤΟΣ!

Μη ψάξεις να με βρεις
μόνο τρέξε να κρυφτείς
κάπου εκεί είμαι και εγώ
ψάχνω τρόπο να ξορκίσω το κακό.
Αν τυχόν λαβωθείς
απ’ τη μανία μου πληγείς
μη με μισήσεις, μη χαθείς
μια και καλά το ξέρεις πως…
ΦΤΑΙΕΙ ΑΥΤΟΣ… ΦΤΑΙΕΙ ΑΥΤΟΣ
Ο ΚΑΚΟΣ ΜΟΥ ΕΑΥΤΟΣ!

Αυτό το άλλο μου εγώ
φαντάζει παντοδύναμο ισχυρό
κι αν ώρες ώρες με σαστίζει
άλλες πάλι μ’ ερεθίζει.
Μα αυτό που φοβάμαι πιο πολύ
μη συνηθίσω τη γλοιώδη του μορφή
και την υιοθετήσω
στην υπόλοιπη ζωή.
ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ… ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ
Ο ΚΑΚΟΣ ΜΟΥ ΕΑΥΤΟΣ!

Όσο μπορείς

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πιαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την,
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει σα μιά ξένη φορτική.

ΚΠ ΚΑΒΆΦΗΣ

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.

Ας γίνουμε θεοί γι’ Αυτόν

Ας γίνουμε όπως ο Χριστός, γιατί και ο Χριστός έγινε όπως εμείς. Ας γίνουμε θεοί γι’ Αυτόν, επειδή κι Εκείνος έγινε άνθρωπος για χάρη μας.

Δέχτηκε το χειρότερο, για να δώσει το καλύτερο. Έγινε φτωχός, για να γίνουμε εμείς πλούσιοι με τη δική Του φτώχεια. Έλαβε μορφή δούλου, για να πάρουμε εμείς από Αυτόν την ελευθερία. Κατέβηκε στη γη, για να υψωθούμε στον ουρανό. Δοκιμάστηκε από πειρασμούς, για να νικήσουμε. Ατιμάστηκε για να μας δοξάσει . πέθανε για να μας σώσει , ανέβηκε στους ουρανούς για να τραβήξει κοντά Του εμάς που βρισκόμαστε ριγμένοι κάτω με την πτώση στην αμαρτία».

Απόσπασμα από τον 1ο λόγο του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου στο άγιο Πάσχα

Νικάει αυτός ο εαυτός
Που πάει γυμνός βαθιά στο φως

Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας

«Η Ανάσταση είναι η απαρχή της αναμορφουμένης κτίσεως».

Άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας

«Η Ανάστασις, φύσεώς εστιν επανόρθωσις».

Αρχιμ. Σωφρόνιος Σαχάρωφ

«Οι πιστεύοντες εις τον Χριστόν διά πίστεως ελευθέρας πάσης αμφιβολίας ως Θεόν δημιουργόν και Θεόν σωτήρα ημών, εν παραφορά μετανοίας, λαμβάνουν πείραν και του Άδου και της Αναστάσεως, πρίν ή γευθούν του σωματικού θανάτου».

πηγή: http://www.xfe.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=321

Χριστός Ανέστη

Λαός μου, τί ἐποίησά σοι ἢ τί ἐλύπησά σε ἢ τί παρηνώχλησά σοι; ἀποκρίθητί μοι

ΑΚΟΥΣΑΤΕ δὴ λόγον Κυρίου· Κύριος εἶπεν· ἀνάστηθι κρίθητι πρὸς τὰ ὄρη, καὶ ἀκουσάτωσαν βουνοὶ φωνήν σου. 2 ἀκούσατε ὄρη, τὴν κρίσιν τοῦ Κυρίου, καὶ αἱ φάραγγες θεμέλια τῆς γῆς, ὅτι κρίσις τῷ Κυρίῳ πρὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ μετὰ τοῦ ᾿Ισραὴλ διελεγχθήσεται. 3 λαός μου, τί ἐποίησά σοι ἢ τί ἐλύπησά σε ἢ τί παρηνώχλησά σοι; ἀποκρίθητί μοι. 4 διότι ἀνήγαγόν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ ἐξ οἴκου δουλείας ἐλυτρωσάμην σε καὶ ἐξαπέστειλα πρὸ προσώπου σου τὸν Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν καὶ Μαριάμ. 5 λαός μου, μνήσθητι δὴ τί ἐβουλεύσατο κατὰ σοῦ Βαλὰκ βασιλεὺς Μωὰβ καὶ τί ἀπεκρίθη αὐτῷ Βαλαὰμ υἱὸς τοῦ Βεὼρ ἀπὸ τῶν σχοίνων ἕως τοῦ Γαλγάλ, ὅπως γνωσθῇ ἡ δικαιοσύνη τοῦ Κυρίου. 6 ἐν τίνι καταλάβω τὸν Κύριον, ἀντιλήψομαι Θεοῦ μου ῾Υψίστου; εἰ καταλήψομαι αὐτὸν ἐν ὁλοκαυτώμασιν, ἐν μόσχοις ἐνιαυσίοις; 7 εἰ προσδέξεται Κύριος ἐν χιλιάσι κριῶν ἢ ἐν μυριάσι χιμάρων πιόνων; εἰ δῶ πρωτότοκά μου ὑπὲρ ἀσεβείας, καρπὸν κοιλίας μου ὑπὲρ ἁμαρτίας ψυχῆς μου; 8 εἰ ἀνηγγέλη σοι, ἄνθρωπε, τί καλόν; ἢ τί Κύριος ἐκζητεῖ παρὰ σοῦ ἀλλ᾿ ἢ τοῦ ποιεῖν κρίμα καὶ ἀγαπᾶν ἔλεον καὶ ἕτοιμον εἶναι τοῦ πορεύεσθαι μετὰ Κυρίου Θεοῦ σου; - 9 Φωνὴ Κυρίου τῇ πόλει ἐπικληθήσεται, καὶ σώσει φοβουμένους τὸ ὄνομα αὐτοῦ. ἄκουε, φυλή, καὶ τίς κοσμήσει πόλιν; 10 μὴ πῦρ καὶ οἶκος ἀνόμου θησαυρίζων θησαυροὺς ἀνόμους καὶ μετὰ ὕβρεως ἀδικία; 11 εἰ δικαιωθήσεται ἐν ζυγῷ ἄνομος καὶ ἐν μαρσίππῳ στάθμια δόλου; 12 ἐξ ὧν τὸν πλοῦτον αὐτῶν ἀσεβείας ἔπλησαν, καὶ οἱ κατοικοῦντες αὐτὴν ἐλάλουν ψεύδη, καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν ὑψώθη ἐν τῷ στόματι αὐτῶν. 13 καὶ ἐγὼ ἄρξομαι τοῦ πατάξαι σε, ἀφανιῶ σε ἐν ταῖς ἁμαρτίαις σου. 14 σὺ φάγεσαι καὶ οὐ μὴ ἐμπλησθῇς· καὶ συσκοτάσει ἐν σοὶ καὶ ἐκνεύσει, καὶ οὐ μὴ διασωθῇς· καὶ ὅσοι ἂν διασωθῶσιν, εἰς ρομφαίαν παραδοθήσονται. 15 σὺ σπερεῖς καὶ οὐ μὴ ἀμήσῃς, σὺ πιέσεις ἐλαίαν καὶ οὐ μὴ ἀλείψῃ ἔλαιον, καὶ οἶνον καὶ οὐ μὴ πίητε, καὶ ἀφανισθήσεται νόμιμα λαοῦ μου. 16 καὶ ἐφύλαξας τὰ δικαιώματα Ζαμβρὶ καὶ πάντα τὰ ἔργα οἴκου ᾿Αχαὰβ καὶ ἐπορεύθητε ἐν ταῖς βουλαῖς αὐτῶν, ὅπως παραδῶ σε εἰς ἀφανισμὸν καὶ τοὺς κατοικοῦντας αὐτὴν εἰς συρισμόν· καὶ ὀνείδη λαῶν λήψεσθε.

Quo vadis Domine? Που πηγαίνεις Κύριε;

Λιποψύχησε - λέει - ο Πέτρος μπροστά στο Σταυρό του μαρτυρίου, που τον περίμενε και αποφάσισε να δραπετεύσει। Φορτώθηκε τα λιγοστά υπάρχοντά του και βγήκε σαστισμένος έξω απο τα τείχη της Ρώμης। Κατηφόριζε, όταν απέναντί του διέκρινε μέσα στο μισοσκόταδο μια γνώριμη μορφή।

Ήταν ο Χριστός!

Έκπληκτος ο Πέτρος πλησίασε και με ραγισμένη φωνή ρώτησε:
"Που πηγαίνεις Κύριε;" quo vadis Domine?
"Στη Ρώμη" απάντησε. "Πάω να πάρω τη θέση σου και να ξανασταυρωθώ!". Λύγισε ο Πέτρος, κατέβασε το κεφάλι, έκλαψε όπως τότε, "πικρώς" και ξαναγύρισε στη Ρώμη....
Τον γύρισε πίσω ο Χριστός στο δρόμο της θυσίας. Να ανεβεί στο δικό του Γολγοθά να φορτωθεί το δικό του Σταυρό, για να φτάσει να αναδειχθεί η "Πέτρα" πάνω στην οποία θα χτιζόταν Η Εκκλησία.

Επιλογή κειμένων απο τη Συλλογή Στάχυα