Η λογική επικαλείται
τον ορατό κόσμο σαν μαρτυρούμενη ένδειξη ύπαρξης
(..όταν ορώ τα έργα των χεριών Σου../ψαλμός)


Επίγεια μάτια αδυνατούν να ατενίσουν το «απρόσιτο» φως, που η θεότητα "οικεί"

Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

Άνθρωποι


Αλλά εσύ δεν είσαι άνθρωπος.
Αλλά ούτε κι εγώ..
Μα σου έκλεψα την καρδιά

Ο Θεός εγκαταλείπει τον άνθρωπο; Είναι δυνατό αυτό;

Κι εν τούτοις στη θέση του βιώματος της εγγύτητας του Θεού έρχεται στην ψυχή το αίσθημα πως Εκείνος είναι απείρως, απροσίτως μακριά, πέρα από τους αστρικούς κόσμους κι όλες οι επικλήσεις προς Αυτόν χάνονται αβοήθητες στο αχανές του κοσμικού διαστήματος. H ψυχή εντείνει εσωτερικά την κραυγή της προς Αυτόν, αλλά δεν βλέπει ακόμα ούτε βοήθεια ΟΥΤΕ προσοχή. Όλα τότε γίνονται φορτικά.

Όλα κατορθώνονται με δυσανάλογα μεγάλο κόπο। H ζωή γεμίζει από μόχθους κι αναδεύει μέσα στον άνθρωπο το αίσθημα πως βαραίνει πάνω του η κατάρα και η οργή του Θεού.

Όταν όμως περάσουν αυτές οι δοκιμασίες, τότε θα δει πως η θαυμαστή πρόνοια του Θεού τον φύλαγε προσεκτικά σ' όλες τις πτυχές της ζωής του

Γέρων Σωφρόνιος Σαχάρωφ

http://1myblog.pblogs.gr/2010/10/688174.html

2 σχόλια:

  1. ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ ΑΝΘΡΩΠΕ-ΑΔΕΡΦΕ...

    ΔΙΚΟ ΣΟΥ...

    Θαρθεί καιρός που θ' αλλάξουν τα πράματα.

    Να το θυμάσαι Μαρία.

    Θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα εκείνο το παιχνίδι

    που τρέχαμε κρατώντας τη σκυτάλη

    – μη βλέπεις εμένα – μην κλαις. Εσύ είσ' η ελπίδα

    άκου θάρθει καιρός

    που τα παιδιά θα διαλέγουνε γονιούς

    δε θα βγαίνουν στην τύχη

    Δε θα υπάρχουν πόρτες κλειστές

    με γερμένους απέξω

    Και τη δουλειά

    θα τη διαλέγουμε

    δε θά 'μαστε άλογα να μας κοιτάνε στα δόντια.

    Οι άνθρωποι – σκέψου! – θα μιλάνε με χρώματα

    κι άλλοι με νότες

    Να φυλάξεις μοναχά

    σε μια μεγάλη φιάλη με νερό

    λέξεις κι έννοιες σαν κι αυτές

    απροσάρμοστοι-καταπίεση-μοναξιά-τιμή-κέρδος-εξευτελισμός

    για το μάθημα της ιστορίας.

    Είναι Μαρία – δε θέλω να λέω ψέματα –

    δύσκολοι καιροί.

    Και θάρθουνε κι άλλοι.

    Δεν ξέρω – μην περιμένεις κι από μένα πολλά –

    τόσα έζησα τόσα έμαθα τόσα λέω

    κι απ' όσα διάβασα ένα κρατάω καλά:

    «Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος».

    Θα την αλλάξουμε τη ζωή!

    Στίχοι: Κατερίνα Γώγου


    ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΕΥΚΟΛΟ ΒΡΑΔΥ ΕΥΧΟΜΑΙ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχαριστώ....Ευγνώμων
    Υπέροχο,............. μιλά

    Κι αγάπη πελάγου γραμμή
    μακριά να κοιτάς δε χορταίνεις
    Η αγάπη του ήλιου νησί
    Εκείνη στο πλοίο περιμένεις.

    Ναι πότε θα 'ρθεις ξανά;...

    Στίχοι: Μανώλης Φάμελος
    Καλό βράδι Αδερφέ μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή