Η λογική επικαλείται
τον ορατό κόσμο σαν μαρτυρούμενη ένδειξη ύπαρξης
(..όταν ορώ τα έργα των χεριών Σου../ψαλμός)


Επίγεια μάτια αδυνατούν να ατενίσουν το «απρόσιτο» φως, που η θεότητα "οικεί"

Τρίτη, 7 Σεπτεμβρίου 2010

Βάρβαροι



-Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;
Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.

-Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μιά τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ' οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;

-Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;
Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.

-Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,
και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη
στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;

-Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί
τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε
για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί
τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.

-Γιατί οι δυό μας ύπατοι κ' οι πραίτορες εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες
γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,
και δαχτυλίδια με λαμπρά γυαλιστερά σμαράγδια
γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια
μ' ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλισμένα;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα
και τέτοια πράγματα θαμπόνουν τους βαρβάρους.

-Γιατί κ' οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα
να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα
κι αυτοί βαριούντ' ευφράδειες και δημηγορίες.

-Γιατί ν' αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ' η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που έγιναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ' οι πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;

Γιατί ενύχτωσε κ' οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ' τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μιά κάποια λύσις.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

5 σχόλια:

  1. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ...
    ΚΑΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΑΥΤΩΝ...ΠΟΥ ΕΚΡΙΝΑΝ ΟΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟΝ ΒΓΑΛΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΣΗ...
    ΑΧΡΙ ΚΑΙΡΟΥ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ενώ ετοίμαζαν το κώνειο, ο Σωκράτης μάθαινε μια μελωδία στον πλαγίαυλο. "Σε τι θα σου χρησιμεύσει;" τον ρώτησαν.
    "Μα να μάθω αυτή τη μελωδία πριν πεθάνω".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. αυτοί πέθαναν, Αυτός Ο Σωκράτης Ποτέ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κι εγώ ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο
    Φτωχή ανθρωπότητα! δε μπόρεσες ούτε ένα κεφάλαιο να γράψεις ακόμα
    Σα σανίδα από θλιβερό ναυάγιο ταξιδεύει η γηραιά μας ήπειρος...

    Αλλά τα βράδια τι όμορφα που μυρίζει η γη
    Τι όμορφα! τι όμορφα που μυρίζει η γη
    [...]
    Κάποτε θ' αποδίδουμε δικαιοσύνη μ' ένα άστρο ή μ' ένα γιασεμί
    σαν ένα τραγούδι που, καθώς βρέχει, παίρνει το μέρος των φτωχών
    [...]
    Δώσ' μου το χέρι σου, δώσ' μου το χέρι σου.

    Τάσος Λειβαδίτη

    καλησπέρα φίλε κι αδελφέ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. στὴ θέση τοῦ «ἐδῶ», ἐμεῖς βάζουμε τὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ στὴ θέση τοῦ «τώρα» τὸ «ὅποτε θέλει ὁ Θεός» καὶ τὴν αἰωνιότητα........
    κι όσο βλέπω αδερφούς θα ελπίζω, κι όσο θα ζητάμε θα μας το δίνει, ως καρπό της αγάπης του.
    Κι εγώ ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο.......και θα έρθει
    Καλό βράδυ αναζήτηση...του ονείρου

    ΑπάντησηΔιαγραφή